Իմ Հերոս Ռուբիկ Եղոյան

eyhth
Երբ ականջիս է հասնում քո անունը՝ Ռուբիկ Եղոյան, իրարամերժ զգացողություններ են արթնանում իմ մեջ: Երբ ինքս չեմ հասկանում ժպտամ հպարտությունից, թե լաց լինեմ քեզ նման մեծության բացակայությունից: Կոկորդիս սեղմված անհասկանալի կորիզ կարծես լինի այս ամենը, որ չի ցանկանում կուլ գնալ…
Լսում եմ, տեսնում, անգամ ինքս մտովի պատկերացնում քո զորության աստիճանը: Նվիրվածությանդ ու սիրուդ աստիճանը առ հայրենիք: Անընդհատ աչքի անցկացնելով գրի առնված սխրանքներդ, ամեն անգամ հաստատում եմ այն կարծիքս, որ յուրաքանչյուր ոք իր առաքելությունն ու կարևորությունն ունի իր ազգի համար, ինչպես և դու: Մարդու կատարած գործերը հասկանալու, նրան սիրելու ու նրանով հպարտանալու համար ամենևին էլ կարևոր չէ անձամբ ճանաչում ես նրան թե ոչ։ Բանականությունդ քեզ լիիրավ բավարար է: Գիտակցում եմ, որ եթե դու և քեզ նման մեծագույն ազգի հերոսները ողջ լինեիք, մեր իրականության մեջ շատ բան կլիներ այնպես ինչպես դուք էիք ուզում և ամեն բան անում էիք դա տեսնելու համար: Բայց ձեր սխրանքի մոտալուտ ժամանակը թույլ չտվեց դա… Հավատացած եմ, որ ձեր անավար գործը հիմա շարունակվում է և դուք երկնքից նայելով ուժ եք փոխանցում մեզ: Գլխիկոր խոնարհվում եմ քո մարդ տեսակի առաջ Հերոս Ռուբիկ և փառք տալիս հոգուդ: Հայի երակներում երբեք չի դադարի հոսել հերոսի արյունը՝ Ձեր արյունը: Դեռ քեզանով շատ ու շատ սերունդներ են հպարտանալու, ինչպես որ ես այսօր հիմա իմ Հերոս Ռուբիկ Եղոյան։
հեղ.Գոհար  Արզումանյան

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s